Jeśli byłby to mój ostatni dzień, wiedziałabym, że to, co człowiek robi przez całe swoje życie jest niczym w porównaniu z tym, co mógłby zrobić na prawdę, żeby żyło się lepiej.
depresja je mnie na śniadanie, przecieram oczy ze zdziwienia odwieczna walka metodą prób i błędów dziś wstanę, jutro się położę i zgniję świat jest piękny, słyszysz ten szum morza? zamknij oczy, znów nie ma nic mój mózg się zmienił, elastyczność przekształca się w elektryczność napięć w moim ciele wciąż koło zamknięte mimo tylu postępów wraca i wraca i wraca płynę w przestrzeń trucizny już się nie boję
Komentarze
Prześlij komentarz