Wszyscy odchodzą z uśmiechem na twarzy, próbują grać twardych, niezachwianych uczuciem naturalnym towarzyszącym przy tego typu zjawiskach. Natomiast ich oczy.. oczy mówią wszystko, są odzwierciedleniem duszy. Gdy uśmiech zakrywa smutek, tak oczy go ukazują.
Posty
Oto list Gabriela Garcii Marqueza: Jeśliby Bóg zapomniał przez chwilę, że jestem marionetką i podarował mi odrobinę życia, wykorzystałbym ten czas najlepiej jak potrafię. Prawdopodobnie nie powiedziałbym wszystkiego, o czym myślę, ale na pewno przemyślałbym wszystko, co powiedziałem. Oceniałbym rzeczy nie ze względu na ich wartość, ale na ich znaczenie. Spałbym mało, śniłbym więcej, wiem, że w każdej minucie z zamkniętymi oczami tracimy 60 sekund światła. Szedłbym, kiedy inni się zatrzymują, budziłbym się, kiedy inni śpią. Gdyby Bóg podarował mi odrobinę życia, ubrałbym się prosto, rzuciłbym się ku słońcu, odkrywając nie tylko me ciało, ale moją duszę. Przekonywałbym ludzi, jak bardzo są w błędzie myśląc, że nie warto się zakochać na starość. Nie wiedzą bowiem, że starzeją się właśnie dlatego, iż unikają miłości! Dziecku przyprawiłbym skrzydła, ale zabrałbym mu je, gdy tylko nauczy się latać samodzielnie. Osobom w podeszłym ...
Zabierz mnie do krainy lodu, gdzie rosną tylko kolczaste róże, a drogi wypełniają ciernie.. Zatańcz ze mną ciemny taniec, zbliż się do mnie, poczujesz oddech na swej szyi To ponoć jest fajne, ale nie wiesz, co czeka Cię, więc powiedz mi Powiedz mi, co dziś mamy w swoim sercu, ciemna nienawiść to dość silne uczucie więc czy masz odwagę czerpać z niego źródło? To jest jak ciemne światło w jasnym tunelu, jesteś prowadzony przez tchnienie Twych głosów w głowie Popełniamy błędy, które potem ruszone wylewają się czarną krwią Wiesz jak to jest czerpać życie z czarnego źródła? Czy jesteś na to gotów? Wtedy dostajesz kulkę w serce, czarny proch rozpyla Twoje serce Przerażająca melodia wciąż gra Twoimi ruchami, zawiesza swe sidła na Twojej delikatnej szyi Plecie wieczne ciernie, przełykając ślinę czujesz ten ucisk Powiedz mi czy te omdlenia zabiorą mnie w ten mroczny, zły i potępiony świat, czy to już jest ten znak zatracenia, zagubienia, potępienia całkowitego, czy te błędy został m...
Gdy moje życie nabrało złego tempa, gdy dno było moim sprzymierzeńcem, wtedy gdy usiłowałam wstać lecz nie mogłam o własnych siłach, wiedziałam, że przechodzę na stronę zła. Moje życiowe momenty były jak spokojna melodia kończąca się wielkim uderzeniem, nabierającym ciarki na ciele. Byłam dzieckiem sterowanym przez Ciemne Okno, rozlewałam się w środku, nabierałam czarnego koloru. Płakałam czarnym węglem, zapach mojej skóry pełnej ciarek przypominał woń siarki. Moje życie i wyrok zazębiał się coraz bardziej. U kresu swej drogi zatracenia, odrzucenia, niemiłości przyszedł Biały Puch, otulił mnie. Trudno było mi zrozumieć czemu widzę to, czego nie widzi nikt inny, upadłam. Podnosiłam się długi czas, stąpałam po niepewnym gruncie, jednak w końcu biegłam, nie leżałam, byłam walką dwóch światów. Toczyła się wojna, wygra zawsze silniejszy. Silniejszy byłeś Ty, zostałam uwolniona. On nas chroni. On jest.