Serotonina.

Co jeśli sobie ulżysz, a Bóg powie Ci, że wita w piekle?

Nic już nie jest takie samo Ból, chroniczny ból niesie spustoszenie Osobie, która dźwiga od zawsze za dużo Dziś łapie się na błędach Nie wybaczam już, sobie, im Nie czuję nic Latam w chmurach Staram się, ale nie mogę przełknąć śliny Moje zdrowie błaga o litość Umieram wraz z nim

Znów, trzask, ból Wypalam się, jak pochodnia przez całe noce i dnie Dystans zbliża się do mnie w jeden chwili Nie jestem sama, diabeł trzyma mnie za rękę Ślepo prowadzi w otchłań, to nie koniec Przekręca moje wnętrzności w swojej dłoni Mówi, że nie jestem sama, otworzy mój umysł Gdy potnę swe skronie, będzie stał i patrzył Jest w każdej łzie, tworzy pustkę w sercu Zaciska moją klatkę i nie daje oddychać Głaszcze delikatnie po czole, ma ostre dłonie Mówi, że nie mogę zostać i muszę odejść.

Wracam na nowy grunt, wiarą oddycham znów Więc jeśli poczuję się wolna, zrób mi grunt pod nogami Bo nie mam siły tworzyć tego i udawać piękno Oni nie wiedzą, że możemy wrócić do siebie A ja potrzebuję już tylko uciekać Biec ponad ten syfiasty kraniec Jesteśmy wiecznie zagubionymi dziećmi we mgle Ale jeśli poczujesz me serce Ciepło, które otula lekko Twe krańce ust Biegnij ze mną, trzymając me serce na swej dłoni To jest wyścig o dobro Dając Ci serce nie myślę o zwrocie, jest Twoje Pogodzę się z myślą, jeśli je zaniedbasz Nie jest już w końcu moje Żyjąca moja część w Twoich ramionach Podążaj za mną, będę przy Tobie Gdziekolwiek nie pójdę, podążaj Lepiej zgubić się w piekle razem, niż osobno Powtarzać sobie piękno dnia każdego Robić sobie wzajemnie, dzień dobry (?) Jeśli znikniesz w miejsce, gdzie nie będzie nas Weź mnie ze sobą, gestem, słowem, uśmiechem Będę z Tobą wszędzie, jeśli stanę się Twoją myślą Będziesz ze mną wszędzie, jeśli staniesz się moją myślą Każd...

Jakie ma znaczenie, że boisz się spojrzeć innym w oczy? Największą katastrofą jest lęk przed spojrzeniem we własne.

A co jeśli te urywki chwil, momenty życia, które widnieją wraz z uśmiechem przepadną w otchłań? Okno rozbije się w rytm kawałkami szkła, runie dach, powalą się ściany, a w samym środku Ty wybuchniesz na tysiące drobnych cząstek, które znajdzie ktoś obcy, weźmie i rzuci za siebie. Życie jest beztroskie jedynie wtedy kiedy nie przejmujesz się, że ktoś rani Ciebie, ale pamiętaj, że przy okazji Ty nie przejmiesz się, że Ty kogoś ranisz. Żyję, żeby się wznieść, wybuchnąć i rozlecieć na drobiazgi by przez kilka lat się scalić ponownie. Jestem przeklęta na wieki. To nie ten czas i nie te miejsce.

Dużo osób mówi mi, że chce być idealnym, ale oni czegoś nie rozumieją. W byciu idealnym nie chodzi o reputację, o kwotę w portfelu, tylko o Nich. Oni nie wygrywają, nie są idealni. To nie o to chodzi. Zobacz co masz w oczach, wtedy zobaczysz prawdę. Najpiękniejsze co możesz zrobić dla siebie to pokochać siebie, i kochać swoje serce, bo w nim jesteśmy prawdziwi.

Ból przez łzy czuć stokroć mocniej niż wszystko zaciśnięte zęby, wzrok na podłodze rozpadł się na milion kawałków rzygam ciało bezwiednie opada w czeluść ciemności Diable, jestem Twoja Oddaję siebie niewarte spojrzenie, zawieruchę wspomnień Jestem niczyja Boga dawno we mnie brak Dzisiaj widziałam jak szedł obok mnie i ominął szerokim łukiem Duszę się tym chłodem, wiem wszystko o nim Odchylam rękę, widzę pulsujące żyłki, przecinam, wycinam, rozcinam Czerwień balansuje na mych skroniach w akompaniamencie szybkiego tętna Piękna melodia buntu i cierpienia Zawsze, na balkonie obserwuję rozdwojenie jaźni Czwarta pora roku, trzynasty miesiąc roku, dwudziesta piąta godzina dnia, piąty tydzień miesiąca świat innego boga bez znaczenia

Ciemność W moich oczach tli się ciemność, świat owiany kłamstwem, pełen niemocy Mam ochotę tylko mówić do widzenia, bez spojrzenia Odwracać się gdy ktoś próbuje wymusić śmiech W głębi tego dna, bez wyjścia tkwię w sobie samej Otulona płaczem Wyzwolić mnie może tylko demon Pochłaniając ostatnie kawałki światła z mej niemocy Bać się? W sumie, stąpam sama sobie na płaszczyźnie krawędzi Leci liść, spada, w dół, patrzę.. nie ma liścia Nie mogę spać, gdy słońce nie wstanie i wykrzyczy dzień zły Wtedy obracam się zgodnie z kierunkiem wiatru, liście tańczą z nami dance macabre Bez wyjścia, obuchem w twarz, w głowę Sztylet w serce, upadek nie boli, znośny jak na cały ten proces Leżę Powstały dym ciemny jak oczy, jak wnętrze, serce i dusza Dławię się tym dymem Nie wiem co jest prawdą, myśl za myślą Cierpię na myśl, zabijają, zabijają, zabijają resztkę człowieczeństwa, obezwładniają, biorą górę nad ciałem Runęło, niczym płonący odłamek kosmosu Nie mogę oddychać, iluzja, kpina...

O, spójrz na to, co jest w głębi nas Sekret Kiedy skaczę nad przepaścią nie zastanawiam się co jest pode mną O, aniele zesłany z nieba Kiedy widzę to, na co patrzeć się nie powinno Tak wysoko, oh, tak wysoko Lecę wraz z Tobą, tak wysoko, za wysoko Wokół nas same pijane istoty, jakby w innym stanie świadomości Zesłano Cię tu by otrzeć wreszcie te łzy Nie myślę.